|
"اگر بر کسی عاشق باشی، همه حسب حال خود مگوی؛
مگر این تو را خوش آید و دیگران را
نیاید و هر سرودی در معنیِ دیگر گوی.
شعر و غزل بسیار یاد گیر چون فراقی
(شعری که در فراق معشوق گویند)
و وصالی (برعکس قبلی) و ملامت و عتاب
و رد و قبول و وفا و جفا و
احسان و عطا و خوشنودی و گِله،
حسب حالهای وقتی (بسته به اقتضای وقت) و فصلی
چون سرودهای خزانی و زمستانی و تابستانی".
|
